εσύ πάντα θα τους χτυπάς την πόρτα με απορία!
όλο κλαις και παραπονιέσαι.
σοβαρέψου λίγο!
κοίτα την απέραντη θάλασσα που με τόση μανία πασχίζεις να καταστρέψεις!
κοίτα την, πόσο περήφανη, ακόμη γυαλίζει, κάτω από το φως του ήλιου.
αλλά κι αυτόν αποφάσισες να τον βάλεις στο παιχνίδι σου.
του έδωσες την θέση του σιωπηλού δολοφόνου, ενώ εσύ καθαρίζεις τα ίχνη του.
και μόλις είδες πως ο διπλανός σου απέκτησε την νέα αναβαθμισμένη "Κίτρινη Κουράδα"
έτρεξες να την αγόρασες κι εσύ.
δεν είδες όμως την τιμή της!
κόστιζε την ζωή της οικογένειας σου.
κι όμως! εσύ εξόφλησες το ποσό σε δόσεις.
Πρώτη η γυναίκα σου.
σε είχε κουράσει από τότε που σταμάτησε να ικανοποιεί τις ορέξεις σου!
θυμάμαι την μέρα που έγινες χρυσό μέλος στο μπουρδέλο "Σας Σκίζουμε Τον Κώλο".
τότε άρχισες να ευχαριστιέσαι την μίζερη ζωή σου.
κάθε βράδυ που γυρνούσες από την "δουλειά" είχες αυτό το αποτρόπαιο χαμόγελο στα χείλη σου που κάποτε ήταν το σύμβολο της ζωής σου.
Μετά η κόρη σου.
δεν διάβαζε για το σχολείο, που εσύ πλήρωνες με το βρωμερό σου εισόδημα.
θυμάμαι που προσπάθησες να την κλειδώσεις στο σκοτεινό λεβητοστάσιο κι εκείνη αντιστάθηκε.
της έριξες μια κλωτσιά στα σωθικά της και χαμογέλασες,
ενώ εκείνη κατρακυλούσε στα βρωμερά σκαλιά του βαθύτερου της εφιάλτη.
και έμεινε μόνη εκεί μέσα για εικοσιδύο νύχτες δίχως ζωή.
έως την εικοστή τρίτη που απεβίωσε καταναλώνοντας πετρέλαιο.
Και τέλος εσύ!
σου έλεγε η γιαγιά σου από μικρός που ήσουν, πως μια μέρα θα γίνεις μεγάλος.
θα κυριαρχείς τον κόσμο με την θέληση σου!
σου έλεγε πως είσαι πανέμορφος.
πως είσαι το καλύτερο παιδί του κόσμου!
και μια μέρα ψήλωσες.
έφτασες τον καθρέφτη και είδες.
είδες το κτήνος μέσα σου.
είδες πως εσύ είσαι αποτυχημένος.
είδες πως εσύ είσαι μόνος.
πήρες την καραμπίνα του πατέρα σου και σκότωσες τον σκύλο σου.
είδες τα κομματάκια από τα εντόσθια του, απλωμένα στο, κόκκινο πλέον γρασίδι
κι ένιωσες την ηδονή.
τέτοια ηδονή δεν σου είχε προσφέρει καμία τσόντα και κανένα περιοδικό.
τέτοια ηδονή δεν θα μπορούσε να σου προσφέρει καμία γυναίκα.
κι άπλωσες τα χέρια σου στον σκατένιο σου κόσμο.
τα βούτηξες μέσα και άρχισες να ζωγραφίζεις τους τοίχους της φυλακής σου.
σχεδίαζες σατανιστικά σύμβολα και λέξεις που μόνο εσύ κι ο εαυτός σου αναγνωρίζατε.
άρχισες να γελάς σπασμωδικά.
έβριζες κάθε θεό και κάθε υπόσταση.
κι έπιασες τ' αρχίδια σου και τα ξερίζωσες.
μ' αυτά έβαψες το πρόσωπο σου κι αντικατέστησες τα μάτια σου με τους όρχεις σου.
το μόνο που έβλεπες ήταν μίσος και πόνος.
συμβιβάστηκες.
αγκάλιασες την πλαστική γυναίκα σου και την εικονική σου κόρη κι έφυγες.
πήγες σε άλλη γη να περπατήσεις.
άλλη γη να κάψεις με τις ατελείωτες εμμονές σου.
άλλη γη να στήσεις τα είδωλα και τα πολυτελέστατα θέρετρα της γκρεμισμένης σου υπερηφάνειας.
καληνύχτα ανθρωπάκο του Βίλχελμ Ράιχ.
όταν τελειώσει το όνειρο θα 'σαι πάλι στην αρχή.
καληνύχτα. ♪
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου